ستاره‌بارون

وزیر جان! الکی نیست که؟ فکر کردی به همین راحتی هاست؟ به شما که فضلی می گویند! از وجنات حضرت عالی مشخص است که یک سر و گردن فضلتان بیشتر از  ایشان است. این چه حرفی است؟ گفتی: شیرینی انتخابات را با اخبار جعلی تخلفات تلخ نکنید، تمام شد رفت؟  فکر کنید که یک دربی پرسپولیس و استقلال داریم سالی دوبار، حتا گاهی هم بیشتر برگزار می شود، ما هوادارها آن را می بازیم چه حالی می شویم؟ خودم دیدم؛ طرف ستاره ی سینما بود، یک اشکی در باخت تیم محبوبش می ریخت انگار دور از جان خبر درگذشت مادربزرگ دختر عمه ی نود و چهار ساله ی همسایه شان را برایش آورده بودند! دل آدم برایش خون می شد. جوری می گفت که ناداوری شده و چهارشان زیر سوال رفته ، دلت می خواست آرتیست معروف فیلمهای هالیوودی را که همیشه نقش تروریست آمریکایی را بازی می کند، با آن تفنگ دقیقش استخدام کرده، بفرستی تا حق داور را کف دستش بگذارد. حالا اینکه دیگر جای خود دارد. هر چهار سال یکبار انتخابات ریاست جمهوری برگزار می شود، بعد یکهو این دربی ملی را با اختلاف نه یک میلیون، نه دو میلیون؛ بلکه حدود ده میلیون رای ببازی؟ خدا قسمت نکند، اینطور چهارت زیر سوال برود؛ آن هم با چه تصوری؟ چه خیال می کردی چه شد؟  نه تنها پیش خودت خیال می کردی، بلکه در روزنامه ات  چهار سال بر علیه اش تخیلاتت را منتشر کرده بودی که حالا این آقا مگه این چهارسال چکار کرده؟ هیچ کاری نکرده! برجام که هیچی! ورق پاره است،  ایشالا ترامپ برنده شده، پاره اش کند بیاندازد تو سطل زباله ی کاخ سفید!. ظزیف هم که اصلن ظریف نیست. مثلن به غیر از خنده هاش  چه ظرافتی دارد؟ آن صد تا هواپیما را هم بگذار لب  فرودگاه به جایش بنزینش را بفرست سر سفره ی ملت! تورم هم چه هفت درصو، چه هفتصد در صد! آب که از سر گذشت، چه یک وجب، چه ده وجب! بعد آنقدر اینها را در نشریه ات تکرار می کردی که ملکه ی ذهنت شود. روز رای گیری به خودت نمی گفتی: مطمئنم که رای نمی آورد. صد در صد رای نمی آورد. اصلن رای نمی آورد. ایشالا که رای نمی آورد. تو رو خدا رای نمی آورد.. فضلی جان! تمام اینها را تصور کن! حالا کاملن با او و دوستانش همزاد پنداری کن! ببین چه حالی می شوی ببینی: ترامپ که جرات پاره کردن برجام را نداشت، وعده های او هم در مورد برجام مثل یارانه ی دویست و پنجاه میلیونی وعده  سر خرمن بود تا رای جمع کند. دست آخر هم رای گیری را  کسی که خیال می کردی چهار سال نشسته جلوی تلوزیون با  گرمکن ورزشی، دربی نگاه می کرده؛ با اختلاف ده میلیونی  و یک رای با ارزش میرزآقا برنده  شود؟  من مطمئنم دبه که سهل است، تانکرهای نفتکش جهان را از وسط دریا در آورده مدعی می شدی که: نه تنها تخلف بلکه تقلب شده است.  سپس آنقدر این جمله را برای خودت تکرار می کردی که ملکه ی ذهنت شده، دور از جان! توهم می زدی که بیست و چهار ملیون و میرزآقا هم تقلبی بودند. خودت را ناراحت نکن وزیر جان! سختیش  برایشان همین چهار سال است، چهار سال زدند، کوبیدند، تخریب کردند چه شد؟ چهار سال هم روش! جای حرص خوردن بیا کنار بچه ها و به  شادی انتخاباتی ات برس و همپای دوستان بگو: ایشالا دور بعدی! خاوری را هم با خودت بیاور، ما با ایشان کار داریم!