سلام علیک هم با هم نداریم  چه برسد که رفاقتی  باش داشته باشم! اگر اینطور بود بر می داشتم یک نامه پونزده صفحه ای برایش می نوشتم که سیزده صفحه اش دعا و سلام صلوات بباشد.

نمی دانم منظورم را می فهمید یا نه؟ فکر نمی کنم! دیکتاتور همین طوری هیچ چیزی حالیش نمی شود، حالا مگر همچین آدمی خدا و پیغمبر حالیش می شود؟ حالا بیایی برای دیکتاتور جماعت قرآن بخوانی می شود قضیه  خر و ...!

تا همین چند وقت پیش هم نمی دونستیم همچین آدمی روی زمین زندگی می کند که کاندید شد و از قضا رییس جمهور اجنبیات هم شد. قبلن هم دیده بودیم که یک چنین اشخاصی با رای یالا ریاست یک ملت را به عهده بگیرند. اما این یکی از آن عجوبه هاش بود. آخه توی دنیایی که از اینور دنیا تا اونور؛ آدمهای رنگارنگ  از سفید، سرخ، سیاه و زرد، همه لامپ های مغزشان رو روشن کرده و فاز روشنفکری برداشته ان و توی دوره ای که با انواع و اقسام پست نوشته های مجازی و دست نوشته های مکتوب با شعارهای آزادی خواهانه و ضد نژاد پرستی رای دادن به همچین دیکتاتور نژاد پرستی  یک ملت  بی حواس می خواد. به قول مشهدی خوشقدم احتمالن مردمشون رو چیز خور کردن.

خوب! راس میگه بنده خدا! آدم عاقل،یه  مجنونی مثل این رو توی کوچه ببینه  راهش رو کج می کنه، شروع می کنه به دوییدن سمت بیابون! چه برسه به اینکه رایش رو دو دستی تقدیمش کنه. حالا فکر کن بخوای براش نامه هم بنویسی و به راه راست هدایتش کنی!

سلام علیک که سهله؛ اگه رفیق گرمابه و گلستانم بودیم، با این دیدگاه و شعور نداشته ش، به جای نامه؛ رفاقتم را که به هم می زدم هیچ، یک مشت محکمی هم می خوابوندم توی دهنش تا حساب کار دستش بیاد و بدونه  رییس جمهور اونجا؟ رییس جمهور کل دنیا هم بود هیچ غلطی نمی تونست بکنه.

به هر حال گفتنی ها رو گفتم. من یکی  قصد نوشتن نامه رو ندارم، حالا اگر کسی دیگه برمی داره برای بابا لنگ دراز نامه می نویسه، به خودش مربوطه! هر کیو تو قبر خودش می ذارن، اگر یک وقت قرار شد کسی رو هم تو قبر من بذارن، مطمئن باش یکی مثل خودمه. به هر حال همین که گفتم: اینقد گیر ندید که فلانی نامه نوشته پونزده صفحه تو جا موندی! من قرار نیست به کسی نامه بنویسم.

 

 

 

 

ستاره کلهر

نوزده دی

نقطه ته خط